تصوير فَرَوَهَر

 

هر پاره‌اي از نگاره‌ي فَرَوَهَر يادآور اهميت و مسوليت فَرَوَهَر در زندگي است:

 

 

1- سر: سر فَرَوَهَر به‌صورت مردي سالخورده است تا با ديدن آن به‌ياد آوريم كه فَرَوَهَر مانند بزرگان و  افراد مسن ما را راهنمايي مي‌كند

.

2- دست‌ها: دست‌هاي فَرَوَهَر به‌طرف بالاست به‌خاطر آنكه هميشه به اهورامزدا توجه داشته باشيم.

 

 در دست فَرَوَهَر حلقه‌اي وجود دارد كه آن‌را نشانه‌ي احترام به عهد و پيمان مي‌دانند.

 

3- بال‌ها: بال‌هاي فَرَوَهَر باز است. چون با ديدن بال‌هاي باز، ذهن انسان متوجه پرواز و پيشرفت شده و  از ديدن اين دو بال باز فورا به ياد مي‌آورد كه فَرَوَهَر او را به‌سوي پيشرفت و

سربلندي راهنمايي مي‌كند.

 

همچنين هر بال خود داراي سه بخش است كه نشانه‌ي انديشه‌نيك، گفتار نيك و كردار نيك بوده و با ديدن اين سه بخش آگاه مي‌شويم كه هرگونه پيشرفتي بايد از راه درست يعني به‌وسيله‌ي انديشه و گفتار و كردار نيك انجام شود.

 

4- دايره ميان شكل: دايره خطي‌ است منحني كه از هر نقطه‌ي آن شروع كنيم باز به همان نقطه خواهيم رسيد.

منظور ازاين دايره در ميان فروهر، نشان‌دادن روزگار بي‌پايان است. به اين معني كه هر عمل و

كرداري كه در اين زندگي (روي دايره)صورت گيرد نتيجه‌ي آن در همين دنيا متوجه انسان است و اثر آن باقي خواهد ماند.

 (باز به همان نقطه از دايره خواهد رسيد)

. و در جهان ديگر روان از پاداش يا جزاي آن برخوردار خواهد شد.

 

5- دامن: دامن فَرَوَهَر از سه قسمت به‌وجود آمده كه نشانه‌ي انديشه و گفتار و كردار بد است .

 از مشاهده‌ي اين سه بخش درمي‌يابيم كه همواره بايد انديشه و گفتار و كردار بد را به زير افكنده،پست و زبون سازيم.

 

 

6- دو رشته‌ي آويخته: اين دو رشته نشانه‌ي سپنتامينو (مينوي خوب) و انگره‌مينو (مينوي بد) است كه  هميشه ممكن است در انديشه‌ي انسان ظاهر شوند . وظيفه‌ي هر زرتشتي اين است كه خوبي را در انديشه‌ي خود قرار داده و بدي را از آن دور كند (نيك بينديشد).

 

لازم به ذکر این نکته بصورت اجمالی است که تفاوتی بین ( فروهرForuhar  ) و

 (فَروَهَر Faravahar) وجوددارد . فروهر به روایتی فرشتگانی هستند که تحت فرمان فَروَهَر

در سراسر مملکت زرتشت پراکنده و به پاسداری از آیین  زرتشت مشغولند و شمار آنان 99,999 است  و نیز خود فَرَه  نیرویی اهوراییاست که بر شاهنشاه مسلط بوده و قدرت شاهنشاه از فَرَه  ناشی است ،وی را نمیتوان کشت و در جنگها به یاری پادشاه خواهد شتافت و بر اعمال و نیک رفتاری شاه ناظر است ،

هرگاه شاهنشاه از آیین کج رفتاری پیشه کند و پندار نیک ، گفتار نیک و کردار نیک را مراعات

 نکند فَرَه  از وی دور گشته و دیری نخواهد پایید که سلسله وی سقوط خواهد کرد .

 شاهد این گفتار را در بررسیتاریخ شاهنشاهی ایران و شخصیت شناسی آخرین گرداننده

 هر سلسله به سادگی میتوان مشاهده نمود . و به روایتی دیگر فروهر همان روان و

 روح[1] آدمی است که پس از مرگ بصورت غیر فیزیکی و مادی در جهان باقی و

 هوشیار است و در عصرگاه پنجشنبه به خانه و بازماندگانش رجوع میکند و

 از آنها دیدار میکند.